Bezig zijn met abstractie                                                                                             Terug

Abstracte kunst roept voor een toeschouwer  een beleving op  die naar eigen believen  door de kijker kan worden aangevuld.  Het zich 'eigen' maken  --  die persoonlijke invulling is hier van belang.  Die beleving is peilbaar, die beleving is niet meetbaar.

Door perspectief blijft de beleving van afstand c.q.  ruimte in een tekening of schilderij  wel meetbaar,  maar 'ruimte' moet toch ook op een andere wijze weer te geven zijn.  Mijn nieuwsgierigheid is:  hoe kan ik in een schilderij,  op een plat vlak dus,  een beleving van ruimtes oproepen,  zonder gebruik te maken van perspectief.   Dan nog de vraag  hoe peilbaar het weergegeven beeld moet zijn;  in hoeverre moeten zintuiglijke ervaringen van de kijker  --  zijn beleving van het beeld in het schilderij of tekening of van het ruimtelijk werk   worden aangestuurd?

Beeldelementen zijn vrijwel altijd dragers van een betekenis  en zijn in die zin een taal waarmee een toeschouwer zich aangesproken kan voelen.  Figuratieve beeldelementen hebben in het maatschappelijk verkeer  een min of meer omschreven betekenis,  geven richting aan het totale beeld  en zijn dus van invloed op de beleving van de kijker.

Het is niet mijn intentie  enig beeldelement in mijn schilderijen  per se naar een ons omgevende werkelijkheid te laten verwijzen.  Het is ook niet de bedoeling  met de door mij gebruikte beeldelementen  een verwijzende betekenis mee te geven,  waardoor bepaalde associaties bij de kijker worden opgeroepen;  alleen de beleving van   'een ruimte'.  Nochtans is het niet geheel uit te sluiten  dat toeschouwers  het beeld toch  als deel van hun werkelijkheid  trachten te 'lezen';  de alledaagse omgeving  is immers voor elke kijker  het meest voorkomende beeldmateriaal.

In mijn huidige werk gaat het om  'de indruk van een ruimte'  die in beginsel betekenisloos is; een ruimte die bestaanbaar is in de geest en niet nadrukkelijk  verband houdt met  een werkelijkheid.  De weergegeven 'ruimte' moet uitnodigend zijn om binnen te gaan,  leiden tot een rondgang en het proeven van een sfeer;  de beleving die  dàn bij de kijker wordt opgeroepen.  Natuurlijk zullen de door mij gebruikte beeldelementen sturing geven, maar dat is suggestief bedoeld; sommige zijn min of meer herkenbaar, maar uitdrukkelijk vaag geschilderd om alleen associatief  richting te geven.

Terug